καλημέρα

 Στα χείλη των βρεγμένων κανονιών

τα δάκρυά σου μπερδευτήκαν με το αίμα

και φτιάξαν νέες ζωγραφιές

και καρτ-ποστάλ για τους απελπισμένους.

Εκεί σταμάτησε η βροχή.

Βγήκε ένας ήλιος,

δραπέτης απ΄τα σύννεφα του φόβου.

Σεβάστηκε τις ζωγραφιές

που φτιάξαν τα παιδιά στον μαυροπίνακα...

Δέντρα χριστουγεννιάτικα

με ματωμένες τις εξέδρες...

Εκεί αγαπήθηκε ο Χριστός

βρέφος καθώς τον σταύρωναν

με μουσικές παράταιρες και με παιάνες

από τα πλήκτρα των ερπυστριών...

...Τα χείλη των βρεγμένων κανονιών

ψελλίζανε σχεδόν συλλαβιστά

την καλημέρα.